Η ανιούσα υγρασία είναι ένα από τα πιο δυσεπίλυτα και επίμονα προβλήματα στεγανοποίησης. Συνήθως εντοπίζεται σε μεγάλο βαθμό στις παλαιές  τοιχοποιίες  από τούβλο και στις μεικτές τοιχοποιίες. Η ανιούσα υγρασία είναι δύσκολο να αναγνωριστεί, διότι συχνά συγχέεται με περιπτώσεις εισροής νερού ή και συμπύκνωσης.

 

Ορισμός προβλήματος-επιπλοκές:

Ανιούσα υγρασία ονομάζεται η καθετή απορρόφηση του νερού από τους τοίχους προς τα πάνω μέσω τον τριχοειδών αγγείων του σοβά. Μέσα εκεί  μετασχηματίζεται σε ατμό κάνοντας την εμφάνιση του τόσο σε εσωτερικούς όσο και εξωτερικούς τοίχους του κτιρίου. Τα άλατα του νερού μεταφέρονται  και παραμένουν στην επιφάνεια του τοίχου, όπου αποκτούν στέρεα υπόσταση. Ως αποτέλεσμα έχουμε τη δημιουργία μιας συμπαγούς κρούστας, η οποία παρεμποδίζει την εκτόνωση του ατμού. Κατά συνέπεια η πίεση που ασκείται διαστέλλει την τοιχοποιία, ο σοβάς χαλαρώνει από την υπέρβαση του νερού, την οποία βέβαια και δεν δύναται να αποβάλλει.

 

Άλλα  συμπτώματα της ανιούσας υγρασίας:

  • Υγρασία
  • Σήψεις-διαβρώσεις
  • Φουσκώματα – αποκολλήσεις επιχρισμάτων και βαφών
  • Ανάπτυξη μούχλας

 

Το ύψος και η ταχύτητα της ανιούσας υγρασίας σε ένα τοίχο ποικίλει ανάλογα με τα πορώδη υλικά της κατασκευής, την ποσότητα του νερού στο έδαφος και την δυνατότητα εξάτμισης από την επιφάνεια του τοίχου. Σε κάποιες περιπτώσεις, το νερό μπορεί να φθάσει από 1εως και 2m. Σε περιπτώσεις  μη  άμεσης παρέμβασης  φθείρεται το υπόστρωμα του σοβά, είτε αυτό είναι τούβλα, είτε τουβλίνες, είτε μπετό, προκαλώντας σταδιακή αποσάθρωση, μείωση της ποιότητας και της αντοχής των υλικών.

Για να αντιμετωπιστεί ριζικά το πρόβλημα της ανιούσας υγρασίας είναι απαραίτητη η εφαρμογή ειδικών μακροπορώδων επιχρισμάτων και αφυγραντικών υλικών για την αφύγρανση της τοιχοποιίας, τα οποία θα προσαρμόζονται ανάλογα με τον κάθε τύπο τοιχοποιίας (πέτρα, σκυρόδεμα, σοβά κτλ.)

Στόχος λοιπόν είναι η απομάκρυνση όχι μόνο της υγρασίας που προέρχεται από το έδαφος αλλά και της υγρασίας που προέρχεται από συμπύκνωση π.χ. σε υπόγεια. Μια τέτοια επισκευή θα πρέπει να ρυθμίζει την εκκένωση της τοιχοποιίας από την παρουσία νερού χωρίς να της προκαλεί περαιτέρω φθορές.

 

 

Διαδικασία φραγής ανιούσας υγρασίας

  1. Αποξήλωση επιχρίσματος , καθαρισμός και ενδελεχής έλεγχος της επιφάνειας για απομάκρυνση σαθρών  αλλά και χαλαρών τμημάτων.
  2. Λεπτομερής έλεγχος με θερμοκάμερα για τον εντοπισμός ξεχασμένων ξυλότυπων ή διαβρωμένου οπλισμού.
  3. Εφαρμογή διεισδυτικού στεγανωτικού τσιμεντοειδούς βάσεως. Η εφαρμογή του στεγανωτικού θα γίνει είτε με την διάνοιξη οπών είτε ενέσιμα .
  4. Εφαρμογή ειδικού κονιάματος τύπου Vandex (αντοχή συμπίεσης έως και 14bar) για την πλήρη στεγανοποίηση και επισκευή της επιφάνειας.

Πρόκειται για  μια ικανοποιητικής και με διάρκεια στο χρόνο λύσης στο πρόβλημα της ανιούσας υγρασίας, που ενσωματώνει τα χαρακτηριστικά ενός επιχρίσματος αποκατάστασης με αφυγραντική-αφαλατική λειτουργία.

 

Πλεονεκτήματα εφαρμογής της κατασκευής:

  • Εφαρμόζεται εσωτερικά και εξωτερικά των τοιχίων.
  • Άριστη σταθερότητα και αξιοσημείωτη αντοχή τόσο στην φάση εφαρμογής, όσο και στην διάρκεια του χρόνου.
  • Μεγάλη διαπνοή που διασφαλίζει το φαινόμενο της αφύγρανσης
  • Απόλυτη αντοχή ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες υγρασίας
  • Επιμηκύνει τη ζωή του τοίχου

Share