Κατά την συμβατική μόνωση,  η θερμομόνωση προηγείται της στεγάνωσης. Έτσι  εξασφαλίζεται η αποτροπή  εισροή νερού κάτω από τη θερμομονωτική στρώση. Σημαντικό χαρακτηριστικό επίσης της συμβατικής μόνωσης ταράτσας, που το βάρος της ανά τετραγωνικό φτάνει περίπου τα 50 κιλά, είναι πως εξασφαλίζει ήπια βατότητα στην ταράτσας. Έτσι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κάποιες βασικές εργασίες άφοβα , καλό είναι όμως να αποφεύγεται η εφαρμογή σημειακών φορτίων, γιατί μπορεί να προκαλέσει σοβαρή βλάβη στη μόνωση της ταράτσας.

Ονομαστικά λοιπόν τα βήματα που ακολουθούνται συνήθως κατά την μόνωση της ταράτσας με τη μέθοδο της συμβατικής μόνωσης είναι τα εξής:

1) Προετοιμασία της επιφάνειας

2) Δημιουργία φράγματος υδρατμών

3) Τοποθέτηση θερμομονωτικής στρώσης

4) Διάστρωση ελαφρομπετόν

5) Αποξήλωση σοβά

6) Τοπικές επισκευές

7) Στεγάνωση

8) Εξασφάλιση βατότητας ταράτσας

 

Πλεονεκτήματα της συμβατικής μεθόδου:

  • Η στεγανοποίηση βρίσκεται πάνω από τη θερμομονωτική στρώση, και κατά έναν τρόπο την προστατεύει, αποτρέπεται η διαρροή νερού κάτω από τις θερμομονωτικές πλάκες. Αυτό, εν συνεχεία, καθιστά σχεδόν αδύνατη την μεταφορά των χαμηλών θερμοκρασιών μέσα στο σπίτι. για αυτό προτείνεται η χρήση ενός θερμομονωτικού υλικού, μικρότερου πάχους κατά τη μόνωση.
  • Η τελευταία στρώση της στεγανοποίησης μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως τελική επιφάνεια, χωρίς να τοποθετήσετε κάτι πάνω από αυτή. Σε περίπτωση βέβαια που επιθυμείτε να εξασφαλίσετε βατότητα στην ταράτσας σας, συνιστάται είτε η τοποθέτηση τσιμεντοκονίας με επίστρωση πλακιδίων είτε η τοποθέτηση βιομηχανικού δαπέδου.
  • Αν υπάρξει οποιοδήποτε πρόβλημα στην στεγανωτική στρώση, ο έλεγχος και η αποκατάσταση της στεγάνωσης είναι αρκετά εύκολη, εφοσον μονο η στεγάνωση αποτελεί και την τελική επιφάνεια, χωρίς να υπάρχει κάτι πάνω από αυτή.

Μειονεκτήματα της συμβατικής μόνωσης ταράτσας;

  • Εφαρμόζεται αποκλειστικά σε ταράτσες με απολύτως επίπεδες ή μικρή κλίση, και όχι σε πιο ακραίες περιπτώσεις.
  • Σε περίπτωση που η στεγανοποίηση αποτελεί  την τελική επιφάνεια της ταράτσας, αυτό σημαίνει πως βρίσκεται περισσότερο εκτεθειμένη στις καιρικές μεταβολές και στις αυξομειώσεις της θερμοκρασίας. Κατά συνέπεια η φθορά της μεγαλώνει πιο γρήγορα.

 

Διαδικασία εφαρμογής:

 

    1. Καθαρισμός επιφάνειας, απομάκρυνση σαθρών και χαλαρών τμημάτων.
    2. Έλεγχος και επισκευή όλων των υδρορροών από υδραυλικό – υπεύθυνο εργολάβο.
    3. Πλήρης θερμογραφικός έλεγχος με θερμοκάμερα για τον εντοπισμό εγκλωβισμένης υγρασίας και απεγκλωβισμός της
    4. Διάστρωση κυψελωτού κονιοδέματος, για την δημιουργία κλίσεων. Αυτό χαρίζει στη μόνωση αντοχή σε θλίψη έως και 1 MPa και η ηχομόνωση αγγίζει έως και τα 60 Db.
    5. Εφαρμογή θερμομονωτικής στρώσης με θερμομονωτικές πλάκες εξηλασμένης πολυστερίνης Novablok ή NEOPOR πάχους 5cm, με ειδική διαμόρφωση ακμών. Οι πλάκες θα τοποθετηθούν ελευθέρα με ταίριασμα των απολήξεων και με σύστημα διακοπτόμενων αρμών και θα στερεωθούν περιμετρικά (κατακόρυφη ακινητοποίηση των πλακών) συμφώνα με της οδηγίες του κατασκευαστή.
    6. Επάλειψη της επιφάνειας με ασφαλτόκολλα προδιαγραφής ASTMD – 132 TypeIII με την χρήση φλόγιστρου προπανίου.
    7. Τοποθέτηση εξαερισμών. Ο εξαερισμός είναι ένα ειδικό τεμάχιο, το οποίο αποτελείται από έναν σωλήνα Φ100 και το κάτω του άκρο, έχει μυτερές εξοχές και βυθίζεται μέσα στην θερμομόνωση. Στο επάνω μέρος, καλύπτεται με ειδική υποδοχή, ώστε να  μην μπορούν να εισέλθουν φύλλα, όμβρια κλπ. Σκοπός του είναι η εκτόνωση της ήδη εγκατεστημένης υγρασίας και η εξάτμιση εγκλεισμένων υδρατμών, που ενδέχεται να υπάρχουν. Η συγκεκριμένη βυθιζόμενη κατασκευή γίνεται από ειδικό συνεργείο και τοποθετείται στα ψηλότερα σημεία της μόνωσης (κορφιάδες). Ο αριθμός των εξαεριστικών εξαρτάται από το εμβαδόν την επιφάνειας αλλά και την κατάσταση του υποστρώματος. (Η τοποθέτησή τους αναφέρονται μέσα στην Τεχνική Προδιαγραφή: ΕΛΟΤ ΤΠ: 1501-03-06-01-01:2009. )
    8. Διάστρωση και επικόλληση εν ψυχρώ δια απλής συμπιέσεως της στεγανωτικής και συγχρόνως εξαεριστικής  στρώσης τύπου ΕSHAVENT, σε σχήμα σταυρού,  με διάμετρο οπών 60mm.
    9. Διάστρωση και επικόλληση της στεγανωτικής μεμβράνης τύπου ESHADURO βάρους 4kg/m2 στα σημεία που παρατηρείται έντονη καταπόνηση και στα σημεία των κατακόρυφων στηθαίων.Η αλληλοεπικάλυψη των στεγανωτικών φύλλων της ελαστομερούς μεμβράνης θα γίνεται κατά 10cm και η συγκόλληση της μεμβράνης με το υπόστρωμα επιτυγχάνεται με χρήση φλόγιστρου προπανίου, όπου η θερμοκρασία συγκολλήσεως είναι τέτοια, ώστε στο άκρο της αλληλοεπικάλυψης της μεμβράνης να εμφανίζεται μόνο συντηγμένο υλικό.

Share